Babel, budowa wieży (Babel — hebr. nazwa Babilo­nu) — symbol butnej, nie znającej umiaru ludzko­ści, której wszakże nie udaje się wyjść poza granice wyznaczone przez Stwórcę; zesłana przez Boga kara pomieszania języków znajduje swój pozytyw­ny odpowiednik w Nowym Testamencie w Zesłaniu Ducha Św. (Zielone Świątki) i związany z tym cud mówienia wieloma językami. Rys. na str. 14. Babilon (babil. Babilu = ,,Brama Boga", w Biblii jednak powiązane z pojęciem ,,pomieszania") — miasto nad Eufratem. Nabuchodonozor II podbił Żydów i dużą ich część wziął do „niewoli babilońs­kiej", stąd negatywna ocena Babilonu przez Żydów jako antyteza niebiańskiej Jerozolimy. W Apokalip­sie Babilon jest siedzibą wszystkich mocy anty-chrześc., miejscem bezbożnego życia i nierządu („grzeszny Babilon" — pojęcie używane jeszcze dziś). Jan opisuje wizję „nierządnicy babilońskiej", kobiety odzianej w szkarłat i purpurę, która trzyma w ręku złoty kielich peten nieczystości, jednakże • Babilon jest — w rozumieniu nowotestamentowym — utożsamiany z Rzymem jako potęga wroga chrzęść. / Babel, wieża

(Reklama: )