Bazyliszek — legendarne zwierzę, które rzekomo wylęgło się ze zniekształconego jaja węża lub ropuchy lub też z gnoju; w symblice póżnostaroż. przedstawiany jako wąż, w średniowieczu zaś jako fantastyczna mieszana istota (kogut z ogonem węża, hybryda koguta i ropuchy, itp.); bazyliszek obdarzony byt siłą zabijania oddechem lub spoj­rzeniem. Symbol śmierci, diabła, antychrysta lub grzechu; często przedstawiany pod stopami Chrys­tusa Zwycięskiego. Rys. na str. 16. Bażant— w mit. chin. symbol kosmicznej harmonii z racji swego śpiewu i tańca; jego głos i dźwięk bicia skrzydłami wiązano z /• piorunem, tym sa­mym zaś z burzą, ^deszczem i wiosną. Bażant uchodził za związanego z zasadą jang( /" in i jang). W przemianie pór roku bażant zmienia się w ^węża związanego z zasadą in. ten zaś w ba­żanta. Złoty bażant w starożytności i średniowieczu byt związany z ^feniksem

(Reklama: )